Yar’dan

Benim için gitmek,
Yar’dan can almak gibiydi
Değil ağlamak
Kan almak gibiydi gözlerimden

Ölüm nedir usta söylesene
Severek bırakmak mı ellerinden
Yoksa severek gitmek mi sevdiğinden
Yalnızlık mı
Bir başına kalmak mı
Küsmek mi hayata
Darılmak mı yaşama
Toprak mı yoksa
Gömülmek mi içine
Ah be ustam keşke
Keşke girebilseydim içine

Ölümden beterdir derdim
Kime anlatır kime söylenir ki
Kim anlar beni
Kim içimden geçebilir ki

Giden gitti demekle yaşanmıyor
Bin tesellim olsa bile, ne çare
Binlerce yara açılmış içimde
Binlerce kez ölmüşüm her gün
Binlerce mezara gömülmüşüm

Sensiz geçecekse eğer ömrüm
Neylerim ben sensiz geçen yılları
Sen gideceksen eğer kalbimden
Neylerim ben paramparça anıları

Zor olan gitmek değilmiş meğer
Kalıp izlemekmiş sevdiğini
Bırakıp ellerini uçurumdan
Öldürmekmiş kalbini

Şimdi duydum ki gidiyormuşsun
İzler bırakmışsın ardına
Islanmış gözlerin
Ağlıyor musun
Sen ne diyorsun be sevgili
Sen gidiyorsun ama
Ben her gün ölüp
Yeniden geliyorum sana

Mert Zafer Cansever