Menü Kapat

Ben

Ben

Yandığını hissediyordum yılların
Geçen günlerin ve haftaların ardından
Tükenen bir ömrü imzalıyorum

Karşı koyamadığım zamana dur diyemedim
Geçen saatlerin ve vakitlerin ardından
Eski bir saatin gölgesinde mühürlendim

Biraz geri yaslandığımda geçmişe doğru
Gülerek yaşlandığım tek bir gün yoktu
Hep bir ağacın gölgesiyle savaştım

Derdim can değil yar değildi aslında
Sevgi ve şefkat ile ayakta durabilirdim
Hiç olmadı, anca yarım kalabildim

İhanet nedir bilmezdim anlamazdım ben
Hep güven duyar ardımı yaslardım umuda
Gelip de sırtımdan vurulana kadar

Hep kötü diyemem iyi de vardı elbet
Arada bir gülümsetirdi kalbimi
Bir süre sonra yollara düşerdi yüreği

Ardı ardına kesilmeyen sayfalarıma
Şiirler yazdım noktasız, bahtı karayla
Yandı bir anda onca acıyla kaybolunca

Diyarca gezdim, her yer, aynı uzaklıkta
Her yerde aynı tat, aynı an, dünya küçük
Oysa ben hepsini ne yakın sanmıştım

Dost dedim sarıldım kollarına gitti
Aşk dedim sarıldım boynuna bitti
Oysa ben onları ne güzel anmıştım

Yine yandığını hissediyorum kalbimin
Yine sardığını hissediyorum ellerimin
Bittiğini hissediyorum sözlerimin

Oysa ben, beni, ne çok ağlatmışım
Tükenen bir ömrü imzalamışım

Mert Zafer Cansever

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir