Menü Kapat

Yaşlı Gözlerim

Yaşlı Gözlerim

Bazen yaş değil
Hayat yorar insani
Yaşlı hissedersin kendini bir anda
Vurur seni hiç ummadığın bir zamanda
Küsersin saatlere
Alışık olmadığın mevsimler gelir gözlerine
Üşürsün temmuzun tam ortasında
Terlersin şubat gibi aylarda
Hiç bahar olmaz senin için
Çiçekler açmaz kalbinin kırlarında
Tükenmişsindir
İstemezsin hiç bir şey
Bir zamanlar doya doya yediğin ne varsa
Kusarsın hayata
Yaşamaktan nefret edip takvimleri siler ellerin
Kırışmıştır yüreğin
Geçen her günde bir yaş daha yaşlanır kalbin
Sızlatır ama ağlayamazsın
Alışmışsındır
Kanatmaz artık ayrılıklar
Vurmaz artık soğuk rüzgarlar
Aydınlanmaz sokaklar
Göğsüme vuran ağrılar
Vurur
Sırılsıklam yağan yağmurlara
Geçmez dediğim yıllar

Akil almaz hayaller
Çekip giden mutlu düşünceler
Gelmeyeceğini bile bile beklediğim
Umutlar vardi ellerimde
Evet hepsi gitti şimdi
Şimdi hepsi yaşlandı yüreğimde
Şimdi hepsi bitti nemli gözlerimde
Senden sonra sadece
Karanlıklar kaldı gökyüzünde
Ve bir de kalan üç beş günlük ömrüm
Öylece yaşıyorum körü körüne
Sen bilmeden
Kimseler görmeden
Yaşlanıyorum yavaş yavaş kalbimle
Belkide ben sadece
Duracağı günü bekliyorum
Günlerin ayların yılların
Ya da onca saatlerin geçtiği zamanın
Ya da kim bilir belkide kalbimin

Mert Zafer Cansever

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir