Menü Kapat

Yolluk

Yolluk

Yarım kalan ne varsa gerisini sen tamamla
Benim olmadığım bir dünya olsun, bir başına
Tutar kolundan bir kısmetin, girersin koluna
Hiç önemli değildir artık o kimin olmuşsa

Hani saklardın bademini yerdin naneleri
Hep o amaçla yıkmadın mı, o güzelim günleri
Bir bakışlık nefestin belki, zifir gibiydi
Mutlu bedenimin şimdi, gül kokuyor ciğerleri

Lezzetiydi soframın, şimdi hep karın ağrısı
Yarım kalan yılların tamamlanmamış halkası
Aşka bulanan hasta, bir mide bulantısı
Utandığım bir şey vardı, oda loş sokakları

Yerde bulsam almam, kirletirdi ceplerimi
Çökse bile dizlerini, keşfedemez gözlerimi
Bir mesele var şimdi, yollusu alır yüreğini
Benim ömrüm aydındır, can gülüşümden belli

Gezip dolaşır sessizce, memleketti gözleri
Her şey onundu mübarek, kıskançtı krizi
Bir dili vardı tatlı, yolcuydu sözleri
Hep içinden baktım sana, yalanmış hepsi

Zoruna gitmesin sözlerim, ağlayandı gözlerim
Şimdi şen şakrak gülerek, seni uğurlar kalbim
Açık olsun yolların, sana ne dualar edeceğim
Önüme güller serdim bak, seke seke gideceğim

Aklıma gelmezdi bu hayatta ucuzu göreceğim
Hiç içinden geçer miydi, seni böyle bilecektim
Gerçi boş kalmazsın ya, o günleri de seveceğim
Varsa vaktin biraz dur, sana yolluk vereceğim

Mert Zafer Cansever

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir