Menü Kapat

Buz Tuttum Gidiyorum

Buz Tuttum Gidiyorum

Ben seninle aynı saatte
Aynı güne uyanmış bir adamım (kadınım)
Soluk soluğa aldığım şu nefesin ve sessizliğin
Dibine kadar vuran bir kalp taşıyorum içimde
Durgunum, yorgunum ve en kötüsü de suskunum
Çok çok daha kötüsü de şu ki, beni affet!
Şimdi ben rüzgar oldum gidiyorum

Ben ne bir anı olmak istedim
Ne de kanımın damarlarımdan canlı canlı
Dirhem dirhem çekilmesine bakabildim
Bir hatıra fotoğrafında seninle el ele değil
Şu sahile vuran yüreğimin tam ortasında
Göz göze seninle yürümek istedim

Aynı biz gibi, ikiz gibiydik biz
İkimiz bir dünya gibi masmaviydik be sevdiğim
Tuttuğuna dokunan, aklını okuyan
Baktığını gören bir kalp vardı içimde
Ta ki şu yüreğimdeki surlar yıkılana kadar
Koskoca bir kale değil miydik biz

Öyle özledim ki seni şimdi gel diyesim var
Ama kahretsin susuyorum
Dudaklarımı parçalıyor şu gittiğim yollar
Ah birde şu konuşamadığım hayaller var
Neden hep bir gece vakti biterler
Neden hep suya düşerler
Susa susa dilsiz kaldım be Yarab!
Neden hep benden giderler

Biliyor musun, çok anlattım ben sana
Görmeyen gözler ıraktır, uzaktır aşka
Kandır, yaradır ardına baktığında
Oysa sen umuttun benim için
Sana sen dedim hep seni diledim
Ben bu dünyada, her şeyi senden dilendim
Şimdi ben de bittim!
Beni affet!
Koskoca bir şehri terk ettim

Biliyor musun?
Kurşun öldürmezdi beni şu yollar kadar
Hiç bir şey yakıp yıkmazdı beni
Şu ellerini bıraktığım an’a kadar

Şimdi gittim!
Şimdi zaman aynı, yine aynı saatler
Gün aynı, yine aynı güneşle uyandım sabaha
Yar! Demek ki hayat sensiz de var!
Sen yoksun ama
Demek ki sensiz de yaşanıyor bu dünya
Soluk soluğa aldığım şu nefesin ve sessizliğin
Dibine kadar vuran bir kalp taşıyorum içimde
Durgunum, yorgunum ve en kötüsü de suskunum
Çok çok daha kötüsü de şu ki, beni affet!
Şimdi ben buz tutum gidiyorum

Mert Zafer Cansever

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir