Menü Kapat

Ölüm Yükleniyorum

Ölüm Yükleniyorum

Yokluğunda sorular uyurken tüm cevapsızlığında
Düşerken meşgule aranan ıssız dağlarımda
Tutunurken yalnızlığa
Vurulurken dalga dalga sahil kenarlarına
Uzanırken yokluğuna
Yutkunurken düğüm düğüm bir İstanbul boğazında
Buğulanırken pencerem
Susarken martılar rüzgarın tüm acımasızlığında
Bölünürken deniz, parçalanırken yüreğim
Kırılırken umutlarım aşkların ilk sofrasına
Yücelirken ayrılık
Özenirken yurdumun loş sokaklarına
Bahar olur hayat, durur, kış olur içim, susar
Bu son mevsimin mayhoş sayfalarında
Öylesi güzel bir yazı terk etmek gibi kışa
Sessiz bir ömür bekliyor beni
Dokunuyor hançerin en keskin yanıyla sırtıma
Dirhem dirhem ölümle yükleniyorum!
Ağırlaşıyor yıllar adaletsizce yokluğunda
Yazılırken alnıma, bir şair ölüyor içimde
Dayanırken mahşere, yok olurken saatler
Sokulurken yalnızlığın bu son karanlığına
Her nefes bir hece, her cümle bir bukre
Kazınırsa içime, düşerse göz kapaklarıma
Bil ki bir serçeyim ben, bu ilk damlam
Ölür giderim ben!
Şu ölüm yüklenen son satırlarıma

Mert Zafer Cansever

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir